Η σκληρότητα του νερού εκφράζει το σύνολο των διαλυμένων αλάτων ασβεστίου (Ca) και μαγνησίου (Mg) και εξαρτάται από τα πετρώματα που έχει περάσει το νερό.
Διακρίνεται σε ανθρακική που οφείλεται στα όξινα ανθρακικά άλατα και στην μη ανθρακική που οφείλεται στα υπόλοιπα άλατα (χλωριούχα, θειικά, νιτρικά, ανθρακικά). Μεγάλες τιμές σκληρότητας δεν αποτελούν κίνδυνο για την υγεία. Το σκληρό νερό δεν έχει καλή γεύση και δημιουργεί επικαθήσεις αλάτων στις σωληνώσεις και τις συσκευές. Νερό με σκληρότητα έως και 500 mg/l CaCO3 μπορεί να χρησιμοποιηθεί για πόσιμο, αλλά οι πιο καλές τιμές είναι μεταξύ 80 και 150.
