Ηλεκτρολυτική διάβρωση είναι το φαινόμενο κατά το οποίο όταν μέταλλα έρχονται σε επαφή και υπάρχει παρουσία ηλεκτρολύτη, διαβρώνεται σταδιακά το πιο ηλεκτροθετικό μέταλλο.

Όταν υπάρχουν δύο διαφορετικά µέταλλα σε επαφή ή είναι συνδεδεμένα μεταξύ τους με αγώγιμο υλικό και έρχονται σε επαφή/διαβρέχονται από το ίδιο υγρό (ηλεκτρολύτης), το αποτέλεσμα είναι να µετακινείται µάζα από το ηλεκτροθετικότερο µέταλλο (άνοδος) προς το λιγότερο ηλεκτροθετικό (κάθοδος).

Η ηλεκτρόλυση προσβάλλει συχνότερα υπόγειες σωληνώσεις και δεξαµενές, boilers νερού χρήσης, λέβητες θέρµανσης, δίκτυα ύδρευσης κ.ά. Τα προβλήµατα που δηµιουργεί το φαινόµενο είναι μεταξύ άλλων το κόστος επισκευών και αντικατάστασης δικτύων, απροειδοποίητες διακοπές λειτουργίας σε περιπτώσεις ζηµιάς, διαρροές (απώλεια προϊόντος, κίνδυνοι λόγω διαρροών), ρύπανση του νερού χρήσης µε µεταλλικά ιόντα και οξείδια µετάλλων και ανάπτυξη επιβλαβών µικροοργανισµών (π.χ. legionella).

Μέθοδοι αντιμετώπισης σχετικές με επεξεργασία νερού είναι: (α) Αποσκλήρυνση, απιονισμός, αντίστροφη όσμωση ώστε να αφαιρεθούν όλα διαλυτά στερεά (ανιόντα και κατιόντα) από το νερό. (β) Αποσιδήρωση, απομαγγάνωση, αφαίρεση άλλων μετάλλων όπου ειδικά φίλτρα χρησιμοποιούνται για την μείωση σιδήρου, μαγγανίου και νιτρικών στο νερό. (γ) Φίλτρανση για απομάκρυνση αιωρούμενων υλών, οσμών και οργανικών ουσιών.